Dagboek

Home_Button
Logo_Munsterhoeve
Locatie_Button
Kamers-Button
Contact_Button

 

Dagboek van een ondernemersechtpaar.

Het begon allemaal een aantal jaren geleden met de start van een nieuw Tv-programma: “Het roer om”. Dit programma groeide uit tot ons favoriete Tv-programma. Het programma liet in eerste instantie een beeldverslag zien van Britten die huis en haard achterlieten om hun geluk elders te beproeven, meestal in een warm buitenland. De betreffende families wilden het drukke dagelijkse stressvolle leven verruilen voor een meer relaxt leventje op het idyllische platteland. Helaas; voor velen van hen was het echt geen pretje; slechte voorbereiding, onbekend met de plaatselijke regels, de vreemde taal absoluut niet machtig en maar al te vaak een te smalle financiële basis.

Languit op de bank droomden we keer op keer weg en fantaseerden we hardop over het starten van een eigen Bed & Breakfast ergens in Italië. Toscane, Le Marche, Umbrië, Ligurië of Piemonte. Plannen hadden we volop, maar de stap echt wagen, dat is toch echt andere koek.

Toen we op een bepaald moment tijdens onze vakantie in Toscane in 2003 onze plannen bespraken met onze kinderen van 13, 11 en 5, begon het “feest” pas echt. Onze jongste zoon Ray was wel enthousiast; elke dag zwemmen, elke dag goed weer en uiteraard elke dag een ijsje. “Dat gaat goed dachten we”, totdat onze dochter Robin, die er helemaal niets voor voelde, op hem begon in te praten; “dan moet je naar een andere school en daar spreken ze allemaal alleen maar Italiaans en als je gaat voetballen weet je niet wat zij bedoelen en je hebt geen vriendjes meer”. Wij snel onze dochter tot de orde geroepen, maar het kwaad was al geschied; ook de jongste had er geen zin meer in. Weg droom!

Hondstrouw bleven we de verrichtingen van de Britten en inmiddels ook van dappere Nederlanders volgen op TV. Zoals zo vaak, kruipt het bloed waar het niet gaan kan. Op een “saaie” dag, eind 2007, op kantoor, kreeg ik een email van mijn vrouw Josefien met als onderwerp: “check this”. Wat schetste mijn verbazing; in de mail bevond zich een link naar een te koop aangeboden woonhuis. Ik was zwaar onder de indruk van de mogelijkheden en de ligging van het bewuste pand en eigenlijk nog meer van de prijs en dus mailde ik kort maar krachtig terug: “dream on” en “wie zal dat betalen, zoet lief Josefientje”. Uiteindelijk, jullie weten vast wel hoe dat gaat, ingestemd met een bezichtiging en vrij snel daarna een afspraak gemaakt met een hypotheekadviseur. Nou met een beetje passen en meten, een lagere aankoopprijs en een goede prijs voor onze eigen woning, zou het moeten kunnen. Gelet op de karakteristieke eigenschappen van het pand, was de animo bij de verkopende partij niet echt groot. Men moest waarschijnlijk een specifieke bestemming hebben voor het pand, anders dan alleen maar te gebruiken als woonhuis, of een gezin zijn met wel heel veel kinderen. Het geluk was met ons en in maart 2008 werd het huis gekocht en krap een maand later was ook ons eigen huis verkocht, nota bene ook nog voor een goede prijs. Spannend!

Om het pand echt geschikt te maken voor het runnen van een Bed & Breakfast, moest er toch nog het een en ander worden verbouwd en dus moesten we op zoek naar een aannemer. Een beetje rondvragen op het werk bij collega’s, bracht ons bij 2 broers; 1 voor alle (ver)bouwwerkzaamheden en de ander voor het installatiewerk. De broers kwamen ter plekke de uit te voeren werkzaamheden inventariseren en binnen 2 weken zouden we een offerte krijgen. De twee weken verstreken, maar nog steeds geen offerte. Navraag leerde dat zij een grotere klus moesten klaren voor hun hoofdaannemer in de periode dat ook wij wilden starten met verbouwen. Helaas pindakaas! Zo moesten we onverwacht op zoek naar een nieuwe aannemer en dat 3 weken voordat we op vakantie gingen. Uiteindelijk 7 verschillende partijen verdeeld over 2 dagen naar de woning laten komen om uit te leggen wat onze plannen waren. In kon het hele plan onderhand wel dromen. De keuze is gevallen op de firma Bonnema uit Baneheide, op basis van goede referenties en een goede prijs.

Vervolgens moesten we op zoek naar een nieuwe keuken, nieuw sanitair, een parketvloer en natuurlijk spullen voor de inrichting van onze gastenkamers (bedden, tafeltjes, stoelen, kasten enz. enz.), kortom een leuke, maar ook een drukke tijd was aangebroken. Ook de reacties van vrienden en familie waren doorgaans zeer positief. Een enkeling was wel sceptisch, maar had wel zoiets van: “och ze doen maar, ze zijn oud en wijs genoeg”.

Spannend en druk waren de maanden mei en juni. Druk op het werk, druk in de huidige woning met het uitzoeken van niet meer te verhuizen spullen en druk in het nieuwe huis, waar ik al aan de slag mocht met het latexen van de muren van de gastenkamers en het snoeien van een partij leibomen en dakplatanen. Bovendien gaat onze dochter studeren in Utrecht en dus moest ook daar nog een kamer worden gevonden en ingericht. Gelukkig voor ons heeft ze eerst een tijdelijke, gemeubileerde kamer tot 1 november, wat ons in ieder geval nu een hoop tijd bespaart. In juli nog gauw 3 weken op vakantie naar Spanje; voor het eerst zonder onze dochter die met haar vriend op vakantie ging, terwijl ze het bij ons altijd reuze naar haar zin heeft gehad L. Maar goed ook dat zal wel een onderdeel zijn van het volwassen worden van ouders. Geheel tegen onze principes in werd de laptop meegenomen op vakantie vanwege de zaken die we nog moesten regelen.

Josefien & Maurice Leinarts - Bed and Breakfast Munsterhoeve
Maurice, Rick en Ray Leinarts - Bed and Breakfast Munsterhoeve

Op zaterdag 1 augustus kwamen we terug uit Spanje en op maandag 4 augustus zaten we om 9:30 uur bij de notaris. Een uurtje later zaten we als kersverse eigenaren in de auto stil voor ons uit te kijken met gemengde kriebels in de buik. Het was dan eindelijk zover; we konden aan de slag; yes, maar het was ook onzeker over hoe het allemaal zou gaan verlopen. Om 11 uur reed de aannemer voor en begon met het uitladen van zijn materieel. Na de lunchpauze werd begonnen met de aangegeven sloopwerkzaamheden en goed een dag later was de oude badkamer al volledig gestript, lag de oude verwarmingsketel al buiten en was de scheidingsmuur tussen de “bijkeuken” en de installatieruimte al doorgebroken en niet te vergeten; alles was keurig netjes opgeruimd.

Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve
Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve

Op de 3e dag, woensdag 6 augustus, geen werklieden te bespeuren om 9:00 uur; dus even (zenuwachtig) bellen met de aannemer; “er was een spoedklus tussen gekomen, maar morgen zouden de mannen weer verder aan de slag gaan”. Op donderdag werd stilaan begonnen met het opbouwen van de doucheruimtes en met het nieuw te creëren toilet op de bovenverdieping. Die dag waren we niet in de gelegenheid de voortgang te monitoren, helaas…...

Op vrijdag 8 augustus waren de kozijnen gesteld in de doucheruimtes en was de scheidingswand tussen de 2 douches ook al gerealiseerd. Verder was ook de toiletruimte op de verdieping volledig opgebouwd en weer was alles keurig netjes opgeruimd. Toen we op vrijdagavond rond 21:30 uur de voortgang wilde checken, waren we verbaasd; enerzijds over de geboekte voortgang en anderzijds over de foutieve verdeling van de doucheruimtes en de foute opstelling van het deurkozijn in de toiletruimte; wat een domper!!!

Thuis gekomen heb ik de laptop uit de kast gehaald en voorzichtig onze bevindingen op de mail richting de aannemer gezet, met het vriendelijke doch uitdrukkelijke verzoek een en ander te herstellen conform afspraak.

Groot was mijn verbazing toen ik op zaterdagochtend om 10:15 uur in de woning aankwam en de scheidingswand van de doucheruimtes alweer tegen de vlakte lag en het kozijn van de toiletruimte ook al was verwijderd en dit alles zonder gemor; chapeau voor “onze” werklieden!

Ik belde met mijn vrouw en we constateerden opgelucht dat het wel goed zat. De eerste week was voorspoedig verlopen, nog slechts 5 weken tot de verhuizing!

Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve
Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve

In de 2e en 3e week gingen de opbouw- en sloopwerkzaamheden gewoon door. Het toilet op de benedenverdieping werd gesloopt en opnieuw opgebouwd, het oude keukenblok werd verwijderd en ik mocht zelf met mijn “kantoorhandjes” met hamer en beitel aan de slag voor het verwijderen van een partij wandtegels en voor het kappen van een aantal sleuven; wel leuk om te doen. De wanden van de doucheruimtes werden “tegelklaar” gestuct en de installatieruimte op de benedenverdieping was een grote wirwar van blootgelegde leidingen en afvoeren.

Alles bij elkaar weinig tegenslag en een goed lopend project, echter tijdens een van de dagen in mei dat we al in de woning mochten om te latexen en de boel schoon te maken, constateerden we natte voegen in de tegelvloer van onze toekomstige “kantoorruimte”. Extern onderzoek wees uit dat de tegelvloer waarschijnlijk gelegd was op de cementdekvloer die direct was aangebracht op een lemen ondergrond, zonder speciale vochtwerende voorzieningen. Oplossing was wel voorhanden, maar niet voorzien qua planning en qua financiën. De hele vloer moest eruit en verder worden uitgediept, waarna een waterdichte PVC-folie werd aangebracht, isolatie erop en weer PVC-folie. Vervolgens werd een stalen bewapening aangebracht en werd er beton gestort met een waterdichte toevoeging en tenslotte moest er nog een cementdekvloer worden aangebracht. Al met al geen kleine klus.

Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve
Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve

Zo verstreek ook de 3e week en dus resteerden er nog maar 3 weken tot de verhuizing en langzaam maar zeker begint het te kriebelen. Onze dochter had inmiddels haar eerste kennismaking met het Utrechtse studentenleven ook alweer achter de rug en mijn vrouw Josefien leek vrede te hebben met het idee dat we haar alleen nog maar in het weekend zouden zien.

Inmiddels heeft onze jongste zoon zijn eerste schoolweek op een andere school met glans en glorie doorstaan. Hij gaat vrolijk fluitend naar school en heeft al veel nieuwe vrienden gemaakt. Hij heeft zelfs al aangegeven dat hij na de winterstop wil overstappen naar de plaatselijke voetbalvereniging. Op de mededeling dat wij trots op hem waren over hoe hij omging met de veranderde situatie, antwoordde hij doodleuk: “ik kan wel stil in een hoekje gaan zitten, maar dat schiet ook niet op en daar krijg ik zeker geen vrienden mee”. Onze andere zoon laat het een en ander nog even aan zich voorbijgaan en gaat vrolijk nog een weekje zeilen op zee met zijn vriendin en haar ouders. Een stormachtig weekje, zo bleek achteraf, waarbij hij, vanwege de hevige wind, onbedoeld de vissen een aantal keren heeft gevoerd met voorgekauwd voedsel…..

Op zondag 24 augustus ging ik, in mijn werkkloffie op mijn oud fietsje, op weg naar onze nieuwe woning, niet wetende wat dat ritje me zou brengen. Net 10 minuten van huis wilde ik een kruispunt oversteken, maar ik had geen rekening gehouden met een afslaande auto. In een fractie van een seconde smakte ik tegen de grond met mijn hoofd op het asfalt. Toen ik mijn hoofd optilde druppelde het bloed in redelijk tempo op de grond en ik dacht: “shit!”. De bestuurster van de auto was zeker zo ontdaan als ik en vroeg of ze me naar de EHBO moest brengen.

Inmiddels was ik alweer opgekrabbeld en trillend op mijn benen zei ik: “dat hoeft niet, het gaat wel weer”. Uiteindelijk op eigen fietskracht naar de EHBO gegaan en een aantal minuten later lag ik met mijn oude gympen vol met verfspetters en een afgescheurde bevlekte broek op een bed bij de EHBO waar de hoofdwond werd schoongemaakt en geplakt. Iets meer dan een uur later dan gepland, was ik in de woning waar ik samen met mijn vrouw toch nog een aantal uren heb geklust. Naarmate de avond vorderde, deed mijn achterwerk en onderrug steeds meer pijn en slapen ging ook moeizaam. Ook de maandag op kantoor was niet echt een succes; zitten deed pijn, lopen deed pijn en rennen om de trein te halen kon ik al helemaal niet.

De werklieden in de woning hebben daar gelukkig geen last van en zo werd maar weer eens bevestigd dat we er goed aan hebben gedaan om te kiezen voor een aannemer en niet voor heel veel zelf te doen. De authentieke deuren van de doucheruimtes zijn afgehangen, de cementdekvloer is aangebracht en een aantal extra elektriciteitsgroepen zijn aangebracht en morgen wordt de nieuwe boiler geleverd.

Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve
Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve

Planning voor de komende dagen: stukadoor kan beginnen, net als de tegelzetter. Begin september wordt de parketvloer gelegd en op 5 september komt de keuken; het is en blijft spannend.....

Weer een nieuwe week aangebroken, week 4. Een week waarin blijkt dat de stukadoors wel zullen beginnen, maar het werk niet deze week zullen afkrijgen. Een week waarin ook blijkt dat de tegelzetter pas op zijn vroegst op 8 september kan beginnen; nota bene 5 dagen voor onze verhuizing. Stress neemt langzaamaan toe.

De man van al het installatiewerk (gas, water en elektriciteit), onze steun en toeverlaat ploetert onverstoorbaar voort. Hij hersteld op een professionele manier wat een hobby-klusser ooit heeft aangelegd. Zo wordt de gasleiding ingekort tot naast het fornuis en wordt ook de krachtstroomleiding keurig netjes verlegd tot aan het fornuis. De water toe- en afvoer wordt ook opnieuw gerealiseerd en het aanleggen van een paar extra stopcontacten wordt meteen meegenomen. De stukadoors beginnen met de voorbereidende werkzaamheden en maken een begin met het plafond in de woonkamer. De aannemer verschijnt ten tonele en binnen no time zijn de stukadoors gevlogen en die zien we pas na het weekend weer terug; Josefientje in de stress, temeer daar een deel van het geleverde werk niet goed is!!! Herstellen dus.
Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve
Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve
Ikzelf mag intussen de geleverde vloer- en wandtegels inspecteren op volledigheid en breuk. Elke doos tegels die ik til, doet me weer herinneren aan mijn val met de fiets een aantal dagen geleden. Mijn rug en de aanhechtingsspieren, of hoe die dan ook mogen heten, vanuit mijn billen doen pijn bij elke doos tegels die ik til. Gelukkig is de hele handel compleet en is er slechts een doos tegels gebroken. Ook ben ik volop aan de slag geweest met het in elkaar zetten van de elementen van onze inloopkast boven op zolder. Ondanks dat het allemaal losse delen zijn, slaag ik er toch in om alles binnen een redelijk tijdsbestek op te bouwen. Wellicht dat mijn besluit om dit keer toch maar echt de bijgeleverde handleiding te volgen daaraan ook heeft bijgedragen. Inmiddels staan de kasten te wachten op hun definitieve plek aan een wand die, bij nader inzien (lees op aandringen van mijn schoonmoeder) toch maar even gestuukt moest worden…….

Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve

Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve

Zoet lief Josefientje is inmiddels ook aardig druk in de weer. Zij is ook dagelijks op de “bouw” aanwezig en is aan het poetsen geslagen, want ondanks dat alles steeds keurig netjes wordt opgeruimd, ligt het stof van al dat sleuven kappen en stukadoren  door het hele huis en overal waar je loopt, zie je witgrijze voetsporen. Dochterlief is tussen de bedrijven door ook nog geslaagd voor haar rijbewijs en is inmiddels weer vertrokken naar Utrecht voor een nieuwe introductie. Onze oudste zoon Rick, die tot nog toe hoofdzakelijk heeft geschitterd door afwezigheid, omdat hij zo nodig na 3 weken Spanje nog eens 9 dagen moest gaan zeilen met zijn vriendin en haar ouders, is inmiddels ook weer begonnen op school (HAVO 5) en heeft al getraind en een wedstrijd gespeeld bij de plaatselijke voetbalvereniging SVM. Het inburgeringproces is in volle gang. Na een weekend hard werken, trokken we op zondagmiddag rond de klok van 3 uur de deur voldaan achter ons dicht, niet wetende dat van al dat poetswerk de volgende dag niets meer was te zien. De stukadoors, met recht de grootste knoeilappen in de bouw genoemd, raasden als een witte orkaan, de Poolse variant van Gustav, door ons huis en van boven tot beneden was het een grote witte teringzooi. Gelukkig krijgt Josefien hulp van een aantal vriendinnen bij het opnieuw schoonmaken.
Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve
             
Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve

Inmiddels is week 5 aangebroken en ook al weer voorbij. In deze week waren de stukadoors niet klaar op dinsdag zoals eerder aangegeven. De hele week hebben ze nog gewerkt en dus ook geknoeid, hetgeen er mede toe geleid heeft dat de plaatsing van de keuken uitgesteld is tot 25 september. Een tegenvaller, zeer zeker. Bij nader inzien was Josefien toch zeer snel over die teleurstelling heen en overwon het gezonde verstand. Ook in deze week werden we verblijd met de mededeling van de aannemer dat op donderdag toch een tegelzetter zou starten. Donderdag vol verwachting op de plek “des onheils” aanwezig om daar te horen dat de tegelzetter onze zorgvuldig uitgekozen vloer niet wilde leggen, omdat hij er absoluut niet van overtuigd was dat hij de vloer goed kon inwassen/invoegen. Overleg met onze aannemer, Josefien, de leverancier van de tegels en zelfs de fabrikant van de tegels leidde ertoe dat, weliswaar met gemengde gevoelens, besloten werd om toch te starten met het leggen van de keukenvloer. Inmiddels was de donderdag wel al voorbij en werd het leggen van de vloer toch maar doorgeschoven naar de maandag. De aannemer besloot het zekere voor het onzekere te nemen en alvast 1 tegel voor proef in te voegen. Zo gezegd zo gedaan en de tegel werd buiten neergelegd voor te drogen en jawel hoor; binnen het uur had Pluvius zich in de discussie gemengd en  het regende en dus was het voegsel uitgespoeld; proef mislukt. Volgende dag opnieuw geprobeerd en het resultaat was goed, totdat er door mijn vader met een natte vinger over de voeg gewreven werd; het voegsel liet los; paniek in de tent! De gedachte aan de lijfspreuk van onze aannemer “wij zijn er om de dingen goed en mooi op te leveren” hield ons nog enigszins op de been.`


Inmiddels waren de parketteurs aan de slag gegaan met het aanbrengen en schuren van de ondervloer en wederom lag de halve woning onder het stof. De volgende dag, vrijdag, werd de feitelijke parketvloer aangebracht en het zag er zeer goed uit. De vloer moest alleen nog met olie worden afgewerkt en dat zou op zaterdagochtend gebeuren. Maar ook in Munstergeleen is Murphy een bekende verschijning en door een afsluit-foutje van een van de werklieden van de aannemer, konden de parketteurs op zaterdagochtend niet binnen en dus waren ze maar vertrokken, zonder te bellen of even ruggespraak te houden met de zaak. Toen wij om 10 uur in de woning aankwamen, hing er briefje aan de voordeur waarop, in een zeer klant- onvriendelijke toon, te lezen stond dat we maar contact moesten opnemen met de zaak voor het maken van een nieuwe afspraak. Ondanks herhaalde telefoontjes op zaterdag en ook nog de hele maandag, was niemand te bereiken; voicemail probleem. Tja en ik als Vodafone medewerker weet natuurlijk als geen ander hoe vervelend dat kan zijn……

Een ander succesje was dat onze glas-in-lood deuren als afscheiding tussen de keuken en de eetkamer keurig netjes waren afgehangen en een zeer mooi effect uitstraalden.
Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve
             
Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve

Inmiddels waren we in week 6 beland; de week waarin de complete tegelvloer in de keuken, bijkeuken, CV-ruimte en de kantoorruimte moest worden gelegd en ingewassen. Een week waarin ook al het sanitair moest worden afgehangen en de inloopdouches afgetegeld en gebruiksklaar moesten worden gemaakt en waarin ikzelf nog behoorlijk wat latex werkzaamheden had te verrichten, nadat de stukadoors hun werkzaamheden eindelijk hebben afgerond. Och ja, natuurlijk ook nog de week waarin aan het einde moest worden verhuisd; kortom een aardig druk bezet weekje.
Maandagochtend kwam de aannemer langs om ons mede te delen dat de “ingehuurde” tegelzetter zich ziek had gemeld….. Waarschijnlijk had hij last van koudwatervrees. Het goede nieuws was dat diezelfde maandag zijn eigen vaste tegelzetter terug was van vakantie en dat hij meteen bij ons aan de slag zou gaan.

Onder het motto “ere wie ere toekomt” moet er een groot compliment worden gegeven aan deze op en top vakman. De vloeren werden perfect gelegd en ook ingewassen en ja, het voegsel bleef ook nog zitten.
Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve
Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve

Het tegelwerk in de badkamer alsook in de kantoorruimte kwam echter niet af, vanwege een calculatiefout van de heer des huizes. Hoe het kon gebeuren weet ik niet, maar voor iemand die er prat op gaat dat hij aardig kan rekenen, is dat wel een behoorlijke afgang. Mijn lichamelijke gesteldheid ging met de dag achteruit en tegen vijven ’s avonds kon ik amper nog lopen, dat voorspelde niet veel goeds en ik besloot om toch maar even bij de huisarts langs te gaan. Deze stuurde me door voor manuele therapie, maar ook daar duren wonderen iets langer.
Op vrijdag kwam onze dochter weer terug uit Utrecht en zij zou als eerste overnachten in ons nieuwe huis en dus werd haar kamer, helaas voor haar wel de kleinste, als eerste gepoetst en ingericht.

De tegelvloer op de begane grond was volledig gevoegd en het resultaat was echt geweldig!
Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve
Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve

En toen was het zaterdag 13 september; de grote dag van de verhuizing. Klokslag half negen werd de verhuiswagen opgehaald en bij terugkomst waren de eerste hulptroepen ook al paraat op het oude adres. Vol goede moed werd begonnen met het inladen van de eerste vracht. De complete laadruimte van 2x2x4m werd benut en als laatste ging de doos met servies de vrachtwagen in. Deze doos was achteraf gezien toch iets te zwaar beladen en kon eigenlijk niet meer aan de handvatten worden opgetild, maar moest worden ondersteunt. Om zeker te zijn dat deze doos met extra zorg werd behandeld, werd er ter plekke onder het toeziend oog van 6 verhuizers een groot rood kruis op de doos gezet en vervolgens werd de wagen gestart en begon de eerste rit van slechts 5 kilometer In Munstergeleen aangekomen stonden nog meer hulptroepen paraat en jawel hoor; de doos met het grote rode kruis erop werd, onder het toeziend oog van dezelfde 6 verhuizers, door de 7e verhuizer opgepakt aan de handvatten, met als gevolg dat, na nog geen 3 meter te hebben gelopen, de bodem uit de doos brak en het saks servies voor een groot deel op grond kapot kletterde. Eigenlijk waren we toch al uitgekeken op dat servies en wilden we het te koop aanbieden op marktplaats. De advertentie op marktplaats hebben we toch geplaatst met de volgende tekst: “te koop aangeboden; bijna compleet saks servies”, onder de rubriek bouwpakketten. Reacties zijn tot op heden uitgebleven; misschien moeten we de prijs maar eens naar beneden bijstellen.

De wagen werd gelost en lading 2 en 3 verliepen zonder problemen, behalve dat er wat gemor ontstond bij de hulptroepen: “Goh, wat hebben jullie veel spullen (lees “troep”) was een redelijk vaak gehoorde kreet. De soep en broodjes van mijn schoonmoeder deden echter wonderen en vol goede moed werd voortgegaan. De inmiddels ook in grote getale gearriveerde dames konden aan de slag met het uitpakken van de dozen en de spullen konden worden ingeruimd in een aantal kasten die ik samen met mijn zwager al had opgebouwd.
Iedereen was vol in de weer, met als gevolg dat de huisfotograaf het even liet afweten en zich hoofdzakelijk toelegde op het aan- bijsturen van de verhuistroepen en vergat foto’s te maken.

Als gevolg van het feit dat de keuken, de bijkeuken en de kantoorruimte niet gereed waren moesten een aantal spullen in de garage worden gestald. Na rit 4 en 5 puilde de garage van 7x7m volledig uit en was ook de carport bezaaid met verhuisspullen en ik dacht: “waar moet dat allemaal in godsnaam nog naar toe”. Zeer moe en slechts een beetje voldaan brachten we ’s avonds om 20 uur de verhuiswagen terug en onderweg zeiden we tegen elkaar: “en we hadden nog wel zo goed opgeruimd en weggegooid van te voren”. Die nacht heerlijk geslapen en de volgende ochtend om 8 uur stond ik in de garage te pogen order te scheppen. Na het opbouwen van enkele kasten en het legen van een aanzienlijk aantal dozen, kon je weer lopen in de garage ipv te springen. Ik kreeg zowaar plezier in het opruimen en dat wil echt wel iets zeggen.

Dank

Week 1 en 2 in het nieuwe huis stonden volledig in het teken van orde scheppen in de chaos, latexen tot diep in de nacht, spullen zoeken, spullen niet kunnen vinden, spullen tig keer oppakken en weer ergens anders neerzetten, poetsen, weinig slapen en redelijk veel pijn in mijn rug en niet te vergeten behoorlijk wat goed bedoelde doch onaangekondigde visite. Tussendoor moesten we ook nog even naar de notaris voor de overdracht van ons oude huis en hadden we nog een paar verjaardagen te vieren. Deze weken stonden echter ook in het teken van steeds meer overzicht krijgen en dingen echt af zien komen. De tegelzetter kon de inloopdouches aftegelen, waarna de wand- en vloertegels werden ingewassen en het sanitair afgemonteerd. De keuken werd geleverd en geïnstalleerd, het meubilair kwam op zijn plek en verhuisde natuurlijk ook weer naar een andere plek. Het werd stilaan een mooi leefbaar huis. Het waren echter ook weken van gewenning maar inmiddels is ook dat proces grotendeels voorbij en bevalt het uitstekend in onze nieuwe woning.

Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve
             
Verbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve

Op 23 september was zoet lief Josefientje jarig en dat zou worden gevierd op zondag 28 september en dus moest en zou alles er piekfijn uitzien binnen en buiten. In overleg met mijn opdrachtgeefster, oftewel lieftallige echtgenote, werd een to do list opgesteld en kon ik de eerste weken, zoniet maanden weer vooruit. Het aantal overuren nam gestaag toe, maar het eindresultaat was dan ook zeer bevredigend. Iedereen die zondag de 28e op visite kwam was stomverbaasd over wat we allemaal hadden bereikt in die eerste 2 weken en hoe mooi alles eruit zag.


Binnen, maar zeker ook buiten op de binnenplaats, met dank aan mijn gedreven vader, was alles tip top in orde en door mijn nimmer aflatende opruimwoede, waren zelfs de garage en carport nagenoeg leeg. Als klap op de vuurpijl werd ons ook nog medegedeeld, door onze voormalige overbuurman, dat onze website up and running was en werd het schilderij van onze nieuwe woning, gemaakt door mijn trotse vader, officieel onthuld; kortom een zeer geslaagd feest.

OpeningVerbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve
OpeningVerbouwing  - Bed and Breakfast Munsterhoeve

De weken 3 en 4 na de verhuizing stonden in het teken van herstel van de jetlag van de activiteiten van de weken daarvoor. De lichamelijke gesteldheid ging achteruit en kleine kwaaltjes kwamen aan het licht en met name het chronisch gebrek aan slaap, werd steeds meer zichtbaar. ’s Avonds op de bank, wat al weken niet meer tot de standaardactiviteiten had behoord, vielen al vrij snel mijn ogen dicht en was ik vertrokken naar dromenland. Ook op weg terug naar huis in de trein, had ik moeite me te concentreren op het lezen van artikelen in de “Sp!ts”. In deze weken is ook de draad van een normaal leven weer enigszins opgepakt en zijn we op de zaterdagochtend naar het voetballen van onze jongste zoon gaan kijken. De prestaties van het team van Ray zijn nogal wisselvallig; winnen en verliezen wisselen elkaar goed af, maar ze hebben er veel plezier in. Onze zoon Rick doet het wat dat betreft wel uitstekend. Hij is inmiddels als dispensatiespeler een vaste kracht in de B1 van SVM. De eerste wedstrijd heeft hij gemist , vanwege het ontbreken van de juiste formulieren, maar sindsdien is elke volgende wedstrijd winnend afgesloten. Volgens Rick ligt er dus duidelijk een link tussen zijn meespelen en de behaalde resultaten; ikzelf ben daar overigens niet helemaal van overtuigd. Maar goed, inmiddels zijn z’n voetbalkwaliteiten ook opgemerkt door de trainer van de A1 en is hij gevraagd om in de A1 te komen voetballen; chapeau.


In deze weken gaat het klussen na een volle werkdag bij Vodafone gewoon door, zij het met iets minder animo. Wellicht heeft de financiële crisis ook zijn uitwerking op mijn bezigheden binnens- en buitenshuis, maar ik hou het meer op het effect van iets minder druk om zaken af te hebben voor het verjaardagsfeest.

Deze weken zijn we begonnen met het inrichten van de gastenkamers; bedden zijn gehaald net zoals de lattenbodems en de matrassen. Toch wel handig zo’n Renault Espace. De eerste gordijnen zijn opgehangen en de kasten voor op de gastenkamers zijn ook alweer opgehaald. Het latexen en ophangen van diverse spullen blijft onverminderd doorgaan en inmiddels weten we al bijna niet meer waar we al die lege verhuisdozen moeten laten. Het gaat de goede kant op. In de garage staan de voetbaltafel alsook de tafeltennistafel op en daar wordt geregeld gebruik van gemaakt door Rick en Ray en hun vrienden.

@